Leszek Długosz
Oficjalna strona Poety

Leszek Długosz
Z wierszy listopadowych
Z jego czasów,  spośród  tej niezwykle urodzajnej epoki poetyckiej, najbliższy jest mi On ?  To co mówił, W jakich okolicznościach, czego bronił  czemu był wierny... Jak  prosty, czuły, swobodny w przestrzeni swej polszczyzny. Jako jednostka  ktoś niezależny, wolny, Od dawna  coraz bardziej  ON…
Kazimierz Wierzyński  1894 - 1969
Do moich zmarłych


Zmarli moi, nie opuszczajcie  mnie!
Tylko przy waszej śmierci bliski jestem życia,
Tylko wspomnienie o was nie zmniejsza mi świata,
Tylko wy, nieskalani, uszliście rozbicia,
Tylko wśród was mam ojca i matkę i brata,
Tylko wasze istnienie jest mi tu konieczne,
Tylko za wami iść mi, iść na wieki wieczne.

Zmarli moi, pozostańcie przy mnie!
Tylko przez was nie ginie to, co kiedyś było,
Tylko przez was zabliźnia się czas poszarpany,
Tylko przez was pojmuję mą przyszłość zawiłą,
Tylko w was śmierć i życie nie krwawią, jak rany,
Tylko na was się godzą i w was nie są sprzeczne,
Tylko za wami iść mi, iść na wieki wieczne.

Zmarli moi, pomóżcie mi!
Tylko przez was się budzi moja wiara ze snu,
Tylko przez was dosięgam jej siły w pokorze,
Tylko wy mnie wznosicie nad próbę doczesną,
Tylko z wami podejmę i przejdę ją może,
Tylko z was mnie oświeca, co jest ostateczne,
Tylko za wami iść mi, iść na wieki wieczne.

Zmarli moi, usłyszcie mnie!
Tylko tą ludzką mową mówić do was mogę,
Tylko tą ziemią zdążać, która was poczęła,
Tylko to niebo wspomnieć i pola i drogę,
Tylko to miasto w gruzach, zburzone w nim dzieła,
Tylko za wami, coście szli w łuny tameczne,
Tylko za wami iść mi, iść na wieki wieczne.
Amen


Kazimierz Wierzyński w Berlinie w 1928 r. Fot. Koncern Ilustrowany Kurier Codzienny / NAC